فصل چهل و يكم كشتن 41 / 1 حرام بودنِ آدمكُشى قرآن " از اين رو ، بر فرزندان اسرائيل مقرّر داشتيم كه هر كس ، كسى را جز به قصاص قتل يا [ به كيفر ] فسادى در زمين بكُشد ، چنان است كه گويى همه مردم را كشته باشد . و هر كس كسى را زنده بدارد ، چنان است كه گويى تمام مردم را زنده داشته است . و قطعاً پيامبران ما ، دلايل آشكار براى آنان آوردند . [ با اين همه ] پس از آن ، بسيارى از ايشان ، در زمين زياده‌روى مىكنند " . " و نفسى را كه خداوند حرام كرده است ، جز به حق مكشيد ؛ و هر كس مظلوم كشته شود ، به سرپرست وى ، قدرتى داده‌ايم . پس [ او ] نبايد در قتل زياده‌روى كند ؛ زيرا او [ از طرف شرع ] يارى شده است " . " و هر كس عمداً مؤمنى را بكُشد ، كيفرش دوزخ است كه در آن ، ماندگار خواهد بود ؛ و خدا بر او خشم مىگيرد و لعنتش مىكند و عذابى بزرگ برايش آماده ساخته است " . حديث 6894 . پيامبر خدا صلى اللّه عليه و آله : سركش‌ترينِ مردم ، كسى است كه بىگناهى را كه قصد كشتن او را نداشته است ، بكُشد يا غير زننده خود را بزند .